NFT چیست ؟

ان اف تی (NFT) یک دارایی دیجیتالی است که اشیاء دنیای واقعی مانند هنر ، موسیقی ، آیتم های بازی و فیلم ها را نشان می دهد. آنها بصورت آنلاین و اغلب با ارزهای رمزنگاری شده و از طریق درگاه پرداخت خرید و فروش می شوند و عموماً با همان نرم افزار اصلی رمزگذاری شده اند.

اگرچه آنها از سال 2014 وجود داشته اند ، اما NFT ها امروزه شهرت زیادی پیدا کرده اند زیرا به طور فزاینده ای به روشی محبوب برای خرید و فروش آثار هنری دیجیتال تبدیل شده اند. از نوامبر 2017 تاکنون رقم سرسام آوری معادل 174 میلیون دلار برای NFT هزینه شده است.

NFT ها نیز به طور کلی یکی از یک گونه یا حداقل یکی از موارد بسیار محدود هستند و دارای کدهای شناسایی منحصر به فرد می باشند. آري يو، رئيس انجمن صنايع فناوري واشنگتن و مدير عامل شركت Yellow Umbrella Ventures مي گويد: "اساساً NFT ها كمبود ديجيتالي ( Digital Scarcity ) ايجاد مي كنند."

NFT (Non Fungible Token) در تضاد کامل با اکثر تولیدات و محصولات دیجیتالی است، که همیشه در عرضه به بازار بدون محدودیت هستند و قابلیت تکثیر دارند. بر همین اساس توقف عرضه یک کالای مشخص باعث افزایش تقاضای آن کالا شده و قیمت آن در بازار رو به افزایش می گذارد.

اما بسیاری از NFT ها، حداقل در این روزهای اولیه، آثاری دیجیتالی بوده اند که قبلاً به نوعی در جاهای دیگر وجود داشته اند، مانند کلیپ های ویدئویی نمادین از بازی های NBA یا نسخه هایی از آثار هنری دیجیتال که قبلاً در اینستاگرام یا دیگر شبکه های اجتماعی پخش و اینک رمزگذاری شده اند.

به عنوان مثال، هنرمند دیجیتالی مشهور مایک وینکلمن، معروف به "بیپل" ترکیبی از 5000 نقاشی که روزانه کشیده بود ایجاد کرد.  شاید می توان گفت مشهورترین NFT زمان حال بوده است که به نام  "EVERYDAYS: The First 5000 Days" شهرت دارد و در کریستیز با ایجاد یک رکورد به مبلغ 69 میلیون دلار فروخته شد.

هر کسی می تواند تصاویر جداگانه یا حتی کل تصاویر را بصورت آنلاین و رایگان مشاهده کند. سوالی که پیش می آید این است؛ چرا مردم حاضرند میلیون ها دلار برای چیزی که به راحتی می توانند از آن اسکرین شات بگیرند یا به راحتی دانلود کنند، خرج کنند؟

جواب این است؛ زیرا NFT به خریدار اجازه می دهد تا کالای اصلی را در اختیار داشته باشد. NFT نه تنها، شامل احراز هویت داخلی است که به عنوان اثبات مالکیت نیز عمل می کند. گردآورندگان آثار دیجیتال برای "حقوق مباهات دیجیتالی" (Digital Bragging Rights) تقریباً بیشتر از خود کالا ارزش قائل هستند.

تفاوت NFT با ارز رمزنگاری شده چیست ؟

NFT مخفف عبارت non-fungible token است. به طور کلی با استفاده از همان نوع برنامه نویسی رمز ارز ، مانند بیت کوین یا اتریوم ساخته می شود، اما شباهت تا همینجا است.

پول فیزیکی و ارزهای رمزنگاری شده "قابل تعویض" (Fungible) هستند، یعنی می توان آنها را معامله یا مبادله کرد. آنها همچنین از نظر ارزش برابرند، ارزش یک دلار همیشه با ارزش یک دلار دیگر یکی است. ارزش یک بیت کوین همیشه با ارزش بیت کوین دیگر برابر است. قابلیت انعطاف پذیری رمز ارزها آنها را به وسیله ای مطمئن برای انجام معاملات در بلاک چین تبدیل کرده است.

NFT (Non Fungible Token) ها متفاوت هستند. هر کدام دارای   امضا دیجیتال هستند، از اینرو نه با هم برابرند و نه امکان معاوضه ان اف تی (NFT) ها با یکدیگر وجود دارد. برای مثال، یک کلیپ NBA Top Shot با EVERYDAYS برابر نیست اگر هر دو NFT باشند. (حتی یک کلیپ NBA Top Shot با کلیپ دیگر NBA Top Shot در صورت ان اف تی بودن برابر نیستند.)

آربیتراژ دلفین وست

آربیتراژ چیست؟ در دنیای سرمایه‌گذاری‌های جایگزین، چندین استراتژی و تاکتیک وجود دارد که می‌توانید از آنها استفاده کنید. این استراتژی‌ها اغلب با تاکتیک‌های معمول «خرید و نگهداری» که توسط اکثر سرمایه‌گذاران بلندمدت مورد استفاده قرار می‌گیرد، متفاوت و پیچیده‌تر هستند.

آربیتراژ یکی از استراتژی‌های سرمایه‌گذاری جایگزین است که می‌تواند سوددهی فوق‌العاده‌ای را در پی داشته باشد. همچنین خطراتی را به همراه دارد که باید در نظر بگیرید. برای گنجاندن موثر آربیتراژ در استراتژی سرمایه‌گذاری جایگزین خود، درک تفاوت‌های ظریف و خطرات ناشی از آن بسیار مهم است.

با سرمایه‌گذاری‌های ارزی، استراتژی معروف به آربیتراژ به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا با خرید و فروش همزمان یک اوراق بهادار، کالا یا ارز دیجیتال، در دو بازار مختلف، سود خود را قفل کنند.

مثالی از آربیتراژ برای درک بهتر مفهوم آن

برای آنکه بهتر بدانیم آربیتراژ چیست، اجازه دهید با یک مثال این مفهوم را ساده‌تر کنیم. معاملات آربیتراژ مانند این است که اگر دوست ندارید شیرینی بپزید، به فروش آن مشغول شوید. تصور کنید که هر شیرینی کوکی را با 0.25 دلار خریداری می‌کنید و و آنها را در یک شیرینی فروشی شلوغ در محله‌ای دیگر با قیمت هر کدام 1.00 دلار می‌فروشید.

شما فرصتی را به دست آورده‌اید. ارزش هر کوکی وقتی در شیرینی فروشی فروخته می‌شد از ارزش هر کوکی که خریده بودید کمتر بود.

وقتی این اتفاق در بازار سهام رخ می‌دهد، معامله آربیتراژ نامیده می‌شود. یک آربیتراژر مانند این سناریوی فروش شیرینی، فرصت‌های آربیتراژ را در بازارهای مختلف پیدا می‌کند. فقط به جای خرید و فروش کوکی‌ها، آربیتراژ می‌تواند سهام و ارزهای دیجیتال را معامله کند.

این استراتژی، معروف به آربیتراژ، توسط سرمایه‌گذاران حرفه‌ای که به دنبال سود کوتاه مدت هستند و می‌تواند نقدینگی را به یک برنامه سرمایه‌گذاری بلند مدت اضافه کند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آربیتراژ ارز دیجیتال چیست؟

آربیتراژ ارز دیجیتال یک استراتژی است که در آن سرمایه‌گذاران یک ارز رمزنگاری‌شده را در یک صرافی  می‌خرند و سپس آن را به سرعت در صرافی دیگر با قیمتی بالاتر می‌فروشند.

ارزهای رمزنگاری‌شده مانند بیت کوین در صدها صرافی مختلف معامله می‌شوند. گاهی اوقات ممکن است قیمت یک سکه یا توکن در یک صرافی با بقیه متفاوت باشد. در اینجاست که استراتژی کلاسیک وال استریت در مورد «آربیتراژ» مطرح می‌شود.

بنابراین با آربیتراژ ارز دیجیتال، سرمایه‌گذاران از این فرصت استفاده می‌کنند و یک ارز دیجیتال که در یک صرافی با قیمت پایین‌تری معامله می‌شود، می‌خرند و بلافاصله آن را با قیمت بالاتری در صرافی دیگر به فروش می‌رسانند. در ادامه نگاهی دقیق‌تر به نحوه عملکرد آربیتراژ رمزنگاری و استراتژی‌های معاملاتی که از این تاکتیک استفاده می‌کنند، می‌اندازیم.

انواع سود آربیتراژ چیست؟

تا به اینجا متوجه شدیم که آربیتراژ دلفین وست  چیست. اگر یک رمز ارز یا سهام در همه صرافی‌ها قیمت یکسانی داشته باشد، از خرید و فروش نمی‌توان آن به سود آربیتراژی رسید. اول قدم برای کسب سود آربیتراژی این است که سهام را با قیمت پایین خریداری کنید و با قیمت بالاتری به فروش برسانید.

قیمت معامله دو دارایی با گردش مالی یکسانی داشته باشند، متفاوت خواهد بود. دارایی‌هایی که قیمت آینده آن را می‌شود تشخیص داد را نمی‌توان با قیمت آینده آن فروخت. قیمت روز یک دارایی با وجود نرخ ‌بهره بدون ریسکی که از آن کم شده، تعیین نمی‌شود. به این معنا که برای تعیین قیمت یک دارایی باید عواملی مثل هزینه ذخیره و ریسک‌های موجود را در نظر گرفت. این شرط در مورد کالاهایی مانند بنزین صدق می‌کند، و ممکن است در مورد سهام این‌‌گونه نباشد.

انواع سود آربیتراژ را می‌توان سه گروه تقسیم کرد:

آربیتراژ ساده (Simple arbitrage)

وقتی که ارزهای دیجیتال در چند صرافی مبادله شوند، آربیتراژ اتفاق می افتد. چون خرید و فروش آنها در صرافی‌ها مختلف با قیمت‌های متفاوت امکان‌پذیر خواهد بود.

آربیتراژ مثلثی (Triangular arbitrage)

آربیتراژ مثلثی در زمانی رخ می‌دهد که یک اختلاف قیمت بین سه ارز خارجی وجود داشته باشد. یعنی زمانی که نرخ مبادله ارزها دقیقا با یکدیگر برابر نیستند. فرصت‌های آربیتراژ مثلثی بسیار به ندرت پیش می‌آیند و خیلی رایج نیست.

در آربیتراژ مثلثی، معامله‌گرها سه ارز دیجیتال را مانند بیت کوین، دلار و یورو انتخاب می‌کنند. سپس جفت ارزی (بیت کوین/ دلار) را با نرخی مشخص مبادله کرده و پس از آن جفت ارز را جابجا می‌کنند (بیت کوین/ یورو). در آخر هم آن را به ارز پایه تغییر خواهند داد (دلار/ یورو). این مراحل با پرداخت کارمزد کمی برای انجام تبادلات انجام می‌شود و معامله‌گران به سود خالص دست می‌یابند.

به عنوان مثال، یک معامله‌گر با دلار، اتریوم می‌خرد، سپس آن را در ازای دریافت یورو می‌فروشد و در نهایت با یوروی دریافتی دلار خریداری می‌کند. به این ترتیب از راه مبادله این سه ارز سود آربیتراژی کسب خواهد کرد.

آربیتراژ پوشش نرخ بهره (Price convergence arbitrage)

آربیتراژ باعث می‌شود که قیمت ارزهای دیجیتال در بازارهای مختلف، به سمت همگرایی برود. برای مثال اگر صرافی کوین بیس اتریوم را ارزان‌تر از صرافی بیترکس بفروشد، معامله‌گرهایی که می‌خواهند سود آربیتراژی به دست آورند، از کوین بیس اتریوم می‌خرند و آنها را در بیترکس می‌فروشند. در بیشتر این موارد به دلیل این همگرایی، بازار به سمت برابری قیمت‌ها می‌رود. در واقع سود معامله‌گر از همگرایی قیمت‌ها به دست می‌آید.